دست نوشته های شیدا جاوید

قلب هرکس حفره‌هایی داره و آنها ک زیاد میفهمند و زیاد مسئولیت پذیرند حفره‌های عمیقتری دارند ک هرکسی قادر ب درک و دیدن این حفره‌ها نیست برای همین است ک اغلب تنهایند یا احساس تنهایی میکنند چون اکثر آدمها اون معرفتی ک بتونه این حفره‌ها رو با "می ناب" پر کنه رو ندارند و برعکس چون قادر ب درک و دیدن ژرفای این حفره‌ها نیستند برای جا کردن خودشون تو قلبت حفره‌های کوچیکی ایجاد می‌کنند ب خیال اینکه تونستند تو قلبت عمیقا نفوذ کنند.. و تو مجبوری وانمود کنی ک حفره‌های عمیق قلبت با وجود اونها پر شده و یا از سر ناامیدی و ترس از ایجاد حفره‌های جدید با اونها کنار بیای اما باز هم ریسک بالاییست پذیرفتن آدمهایی ک مطمئن نیستی بتونند حفره‌های عمیق قلبتو ببینند و پر کنند وارد زندگیت کنی و حفره‌های جدیدی ایجاد کنند چون هیچ تضمینی نیست ک دربرابر همون حفره‌ها هم پاسخگو باشند و دست آخر تو بمونی و یه قلب پر از حفره‌های ریز و درشتی ک فقط یه عشق ناب عرفانی میتونه اونها رو پر کنه.
بعضیام برا پر کردن حفره قلبشون میرن سمت روابط جنسی... و براشون مهم نیست با کی! و خطرناکترین گزینه رو برای پر کردن حفره‌های قلبشون انتخاب میکنند چون این حفره‌ها رو با "شهوت" میخوان پر کنند و این حفره ها کم کم چرکین میشن و کل قلب و روح رو آلوده میکنند و اونوقته ک اگ دیر بجنبی میبینی تو لنجزار غرق شدی قلبت سیاه و سخت شده و تو چنگال شهوت گرفتار شدی و ب این راحتی نمیتونی خودتو ازین منجلاب  بکشی بیرون...

نوشتن و خواندن یکی از بهترین راه های دیدن و پر کردن حفره های عمیق قلب خودمون و دیگرانه😊

آه‌ میکشم تو را؛ بخوان مرا؛ بخوان مرا