دست نوشته های شیدا جاوید

---

قم: دو حرفی، کوتاه، بدون مکث، ضربه‌دار و قاطع. کهنه اما زنده. یک شکل اما رنگارنگ. همچون مادربزرگ شهر قصه؛ صورتی چروکیده و غمی در دل نهان کرده اما خوش صحبت و بامزه. همچون پدری پیر که نمی‌تواند شوخی‌های فرزندانش را تحمل کند، بر سرشان فریاد می‌زند و بعد از آن در گوشه‌ای خلوت بخاطر فریادش گریه می‌کند. همچون اناری با پوست خشک‌شده و دانه‌های قرمز و آبدار. مثل دیوارهای کاه‌گلی آب خورده. مثل یک قطره آب در کویر. مثل شیشه‌های مات. مانند خواهران غریب. همسان افسانه‌‌ها. چونان درختی میان علفزار یا کوه یخی در دریا و جنگلی نیم‌سوخته... قم شاید هر کدامین همتایی را شبیه باشد، اما چهره‌اش همچون دلش نیست. آنچه در ظاهر دارد با آنچه در دل می‌پروراند، یکی نیست. قم صندوقچه قدیمی خاله خانم است که شکسته، خاک گرفته و بی‌ارزش می‌نمایاند اما در آن اسرار و خاطرات ذی‌قیمت و عتیقه‌هایی گرانبها نهفته است. «فرید مدرسی»

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ

---

نوشته های پیشین

مرداد ۱۴۰۴
اسفند ۱۴۰۳
خرداد ۱۴۰۳
شهریور ۱۴۰۲
خرداد ۱۴۰۱
بهمن ۱۴۰۰
مرداد ۱۴۰۰
تیر ۱۴۰۰
خرداد ۱۴۰۰
اسفند ۱۳۹۹
آذر ۱۳۹۹
آبان ۱۳۹۹
مهر ۱۳۹۹
شهریور ۱۳۹۹
مرداد ۱۳۹۹
تیر ۱۳۹۹
خرداد ۱۳۹۹
اردیبهشت ۱۳۹۹
شهریور ۱۳۹۶
تیر ۱۳۹۶
خرداد ۱۳۹۶
اردیبهشت ۱۳۹۶
فروردین ۱۳۹۶
اسفند ۱۳۹۵
بهمن ۱۳۹۵
دی ۱۳۹۵
آذر ۱۳۹۵
آبان ۱۳۹۵
مهر ۱۳۹۵
شهریور ۱۳۹۵
مرداد ۱۳۹۵
تیر ۱۳۹۵
خرداد ۱۳۹۵
اردیبهشت ۱۳۹۵
فروردین ۱۳۹۵
اسفند ۱۳۹۴
آرشيو

---

آرشیو موضوعی

چالش
نقد
تبیین
شبهه

---

برچسب‌ها

عاشورا (3)
کربلا (3)
محرم (2)
عشق (2)
مجازی (2)
همکار (1)
دندون (1)
نهضت (1)
حفره (1)
قرنطینه (1)
کرونا (1)
امام_حسین (1)
فتنه۸۸ (1)
رئیس_جمهور (1)
سال_نو (1)
ریاست_جمهوری (1)
آسیب_شناسی (1)
سال_جدید (1)
افسارگسیخته (1)
طنز_تلخ (1)

---