دست نوشته های شیدا جاوید

دیشب یه کلیپ نشون مامان میدادم از کوچیکیای رضا پهلوی؛ وقتی ک هنوز ایران بود و مشغول یادگیری زبان فرانسه! بعد ب مامی گفتم اخه ببین اینا چ ادما باسوادی بودند اینا از زمان خودشون خیلی جلوتر بودند بعد مامی گفت چ فایده مردم اکثرا بیسواد بودند گفتم خب خودشون نخواستن برن درس بخونن بعد گفت مدارس فقط دخترای بی‌حجاب رو قبول میکردند میگفت من هر وقت از کنار مدرسه رد میشدم یواشکی از لای در ب داخل مدرسه نگاه میکردم.. مدرسه رو خیلی دوس داشتم... بابامم گفت اون زمان اکثرا وضع مالیشون خوب نبود پسراشونو میفرستادن سرکار... کمتر کسی درس میخوند! بعد مامانم گفت سر کوچه ‌ها لات و معتاد زیاد بود اینا مست میکردند عربده می‌کشیدند ما میترسیدیم از خونه بریم بیرون گفت وقتی انقلاب شد همه اینا جمع شد دیدم سخته واقعا قضاوت کردن در مورد یه انقلاب عظیم انقلابی ک نود درصد مردم مخالف شاه بودند غیر از مردم عادی و فقیر و قشر مذهبی ک انگار هیچ سهمی از جامعه نداشتن (و بخاطر فقر مالی یا اعتقاد ب حجاب هیچ سهمی از اموزش و پرورش نداشتند) ملی‌‌گراها، نهضت ازادی, مجاهدین خلق, توده‌ای‌ها, مارکسیست‌ها، دانشجویان، قومیت‌ها،روشنفکران چپ و راست, همه و همه علم مبارزه و ازادیخواهی دست گرفته بودند همزمان عملکرد برخی اطرافیان شاه ک بنابر اعتراف اردشیر زاهدی اینها ب شاه خیانت کردند چون ب قیمت حفظ دفتر و دستک و میز قدرت خود حاضر نبودند ب شاه از اوضاع واقعی جامعه بگن و همه چی رو گل و بلبل جلوه می‌دادند همه و همه تو خیزش ۵۷ دخیل بودند پس توی این شرایط ما حق نداریم چشممون رو ب روی تمام این عوامل مهم ببندیم و ننه باباهامونو مقصر بدونیم چشممونو ببندیم و ب مردم عادی فحش بدیم حاکمیتی ک نتونه همه اقشار مردم رو ب یک اندازه برخوردار از حقوق اجتماعی و شهروندی کنه هیچوقت نمیتونه از حمایت اونها برخوردار بشه وقتی یه طیف محدودی از مردم بواسطه حاکمیت؛ قدرت رو بگیرند دستشون و ب بقیه ظلم و بی‌توجهی کنند طبیعیه ک مورد نفرت و غضب طیف‌های دیگه قرار بگیرند چون تبعیض‌ها روب چشم میبینند پس لطفا از این فرصت‌ها برای اسیب‌شناسی و ریشه‌یابی حرکت مردم استفاده کنید ن اینکه چشمتونو ببندید و از روی خشم و هیجان لعن و نفرین بفرستید ب معترضین سال ۵۷ چون نگاه سطحی ب این مسائل جز، تکرار پر آسیب این فرایند دستاوردی نداره و دقیقا ما رو گرفتار هیجانات کور میکنه و از درک و تحلیل درست کژی‌ها و چگونگی مقابله با مشکلات ما رو دور میکنه و دقیقا ما رو ب همون نقطه کوری می‌رسونه ک میخواستیم ازش نجات پیدا کنیم