دست نوشته های شیدا جاوید

من نمی‌دونم چرا ملت اون شور و هیجانی ک تو جاهای مختلف زندگی باید تجربه کنند انتظار دارند تو رقابت‌های انتخاباتی تجربه کنند و حالا با دیدن لیست کاندیداهای ریاست جمهوری میگن ما دلمون ب اون مناظرات چالشی و فضای دوقطبی خوش بود و این دلخوشی هم از ما گرفتند. منظورشون همون مناظرات مزخرفی هست ک توش کاندیداها با دروغگویی و فریب و اتهام زنی ب همدیگه قصد عوامفریبی داشتند...

اتفاقا شرکت تو انتخابات تحت تاثیر این شور و هیجانات بدترین آسیبی است ک تو این سالها ب خودمون وارد کردیم و سطح انتظاراتمون رو هم از روسای جمهور بالا بردیم و فکر کردیم رییس‌جمهور معجزه می‌کنه...
این حق ما نیست ک نیاز ب شور و هیجان ذاتی‌مون رو در موعد انتخابات و بر سر یکی از انتخاب های حساس و عاقلانه بخوایم خالی کنیم و خودمون رو گول بزنیم و مثل زمانی ک جوانها در ستادهای روحانی رقص و پایکوبی میکردند ب خیال فردایی پرشور ب روحانی رای بدیم و بدجوری توی ذوقمون بخوره...

انتخابات قرار نیست عرصه جبران کمبودهای ما در زمینه تخلیه هیجانات و شورورزی باشه... انتخابات عرصه شعور ورزی است و هرچی از شور و هیجان خالی باشد؛ ب واقعیت نزدیکتر است
مشارکت در انتخابات ب هر اندازه ک بر اساس شور باشد از شعور تهی خواهد بود و نتیجه‌اش می‌شود انتخاب روحانی.
مشارکت حداقلی ک افراد از روی شعور رای دهند ارزشمندتر از مشارکت حداکثری است ک بر اساس هیجانات شکل گرفته...

حق ما اینه ک شور و هیجاناتمون رو تو کنسرتها؛ معاشرت‌های دوستانه؛ تفریحات سالم؛ روابط عاطفی و ازادی‌های اجتماعی در سایه عدالت، بدور از ذهنی سیاست‌زده و تعصبات دینی؛ تخلیه کنیم. انتخابات برای تصمیم‌گیری عقلانی است ن تخلیه شور و هیجان.
و ای کاش این حقوق مسلم ما ب رسمیت شناخته میشد تا ما از انتخابات و ریاست‌جمهوری انتظارات بیهوده نداشتیم و آمال و ارزوهامونو ب یک فرد و یک انتخابات گره نمی‌زدیم