دست نوشته های شیدا جاوید

امروز ک تکرار برنامه ی دیشبشو دیدم و نیشم ک این روزا به زور باز میشه با دیدن این برنامه باز شد

واقعا به ارزش والای این برنامه و تلاش ستودنی و کم نظیر رامبد جوان عزیز پی بردم

جا داره در کنار تمام حملات و حرکاتی ک برای توقف رامبد و برنامه ی ارزشمندش میشه

من به نوبه خودم تقدیر کنم از این برنامه با اینکه زیاد بینندش نیستم چون زیاد پای تی وی نیستم

ولی واقعا انرژی داد به من این برنامه

دمت گرم رامبد و دمتون گرم همه عواملی ک تو ساخت و تقویت این برنامه تلاش کردید

هم برنامه ای هست ک لبخند رو روی لب ما ملتِ افسرده و غم زده میاره

هم شادی هاش برخلاف برنامه های ماهواره ای، طوری نیست  ک ته ش دل آدم رو حجمی از غم بگیره و خودشو با چیزای نامانوس ک جایی تو فرهنگ و سبک زندگیش نداره بخواد مقایسه کنه  و غمگین تر بشه

دمت گرم رامبد

تو توصیف خودت گفتی مردم نسبت به تو دو دسته اند یا عاشق تو و برنامتن یا ازت بیزارن و حد وسطی وجود نداره

ولی من اون حد وسط هستم ک عاشقت نیستم ولی این روحیه تو و تلاش تو برای ساخت خندوانه رو از ته دل و از اعماق وجود می ستایم...

و از خدا میخوام تو رو برای ما مردم ایران حفظ کنه و برای پر بار تر شدن برنامه هات  و تقویت این روحیه ی سازنده کمکت کنه

بترکه چشم حسود ک نمیتونه شادی سالم مردم ایرانو ببینه... تاکید میکنم شادی سالم

بترکه چشم اون تنگ نظرایی ک دوس دارن مردم ایران رو به سبک اسلام طالبان و داعش همیشه تو غم و غصه و ماتم و عزا ببینند

دمت گرم رامبد جوان عزیز

پرانرژی تر و مصمم تر به راهت ادامه بده

دعای مردم با فرهنگ ایران بدرقه راهته