دست نوشته های شیدا جاوید

چند کلام خودمانی

احترام و علاقه به دختران و زنان خوب است اما اگر به واسطه ی لطافت روحشان باشد، نه به واسطه ی تفاوت جنسی شان و به وقت بالا زدن هوس شما.

افرادی که وقتی نرینگی شان بالا می زند، زنان و دختران را به رسمیت میشناسند، آدم های پست فطرتی هستند چون یکی مثل عمادی و افشار هستند که وقتی دیدند شینا به آن ها پا نداد، او را مورد آزاد و اذیت قرار دادند. (اشاره به فایل صوتی مدیر شبکه پرس تی وی)

کسانی که قدرت کنترل شهوت خود را ندارند، آدم های غیر قابل اعتمادی هستند چون این افراد از کنترل عصبانیت خود هم عاجزند و به راحتی با توهین و تهمت، رابطه شان را خراب می کنند

کسانی که از روی نیاز و فشار نیاز جنسی اقدام به ازدواج می کنند، غالبا ازدواج شان به جدایی می کشد

مردی که تنبل است و تن پرور، مرد ضعیفی است و نمی توانید از او در سختی های زندگی انتظار مردانگی داشته باشید.

افراد مختلفی سر راه من قرار گرفتند و پیشنهاد های وسوسه انگیزی دادند.

پیشنهاد اینکه نیازهای مالی مرا تامین خواهند کرد در ازای اینکه من هم با آن ها باشم

راستش بدم نمی آمد از اینکه کسی حواسش به من باشد و من در سایه غیرت و مراقبت او، احساس آرامش کنم اما چشمم از این غیرت ها هم ترسیده. غیرتی که حسادت، خشم، شهوت، زور مبنای آن قرار بگیرد آدم را بدون هیچ گناهی، محاکمه می کند و انتهایش درگیری و جدایی است

با این حال خواستم امتحان کنم با یکی باشم اما نتوانستم. ترسیدم. یک: ترسیدم دو: مطمئن نبودم که طرف مقابل من با چند نفر بوده و سلامت جسمی اش در چه حد است سه: به خاطر فرهنگِ کثیفی که به وقت سوء استفاده ی یک نر، اجازه نمی دهد صدایت در بیاید تا مبادا آبروی خود و خانواده ات از بین برود.

جامعه ای که در این حد، یعنی در حد پایین ترین نیازهای بشری، نتواند امنیت و قانون را مبنای روابطِ سالم و سازنده ی شهروندان نماید، در سطوح بالاتر نمی تواند انتظار پیشرفت موثر داشته باشد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۴ساعت 18:30  توسط شیدا جاوید  |